Czytania
Iz 8. 23 – 9. 3; 1 Kor 1. 10 – 13, 17; Mt 4. 12 – 23
Kazania
Tomasz z Akwinu – Catena aurea
Tomasz z Akwinu – Mt 4. 15 – 22
Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, która jest krainą nadmorską i leży po drugiej stronie Jordanu, Galilea pogan.
Lud, który siedział w ciemności ujrzał światłość wielką
Należy zauważyć, że istnieją dwie Galilee, jedna zwana żydowską i druga pogańska. Galilea została podzielona od czasów Salomona, który podarował Hiramowi, królowi Tyru dwadzieścia miast Galilei. Później ta część Galilei została nazwana Galileą pogańską. I to jest ten lud, który siedział w ciemności (czyli ogólnie poganie). Dalej czytamy:
A mieszkańcom krainy cienia śmierci wzeszło światło
Różnica pomiędzy śmiercią a jej cieniem polega na tym, że umarli są ci, którzy wraz z uczynkami śmierci zeszli do piekła. W cieniu śmierci są natomiast żyjący na ziemi grzesznicy. Ci jeszcze mogą, o ile chcą, odpokutować swoje winy. Inaczej można to rozumieć w ten sposób, że w cieniu śmierci znajdują się poganie czczący bożków, a w ciemności siedzą Żydzi, którzy wypełniają prawo mojżeszowe, ale jeszcze nie została im objawiona Boża Sprawiedliwość. Aby pokazać, że ani Żydzi ani poganie nie zawdzięczają światła swoim dążeniom, jakimś zabiegom czy jego poszukiwaniom czytamy, że światło ujrzeli bądź zajaśniało im. Jest tak napisane, ponieważ wcześniej nie garnęli się do światła, gdyż przed przyjściem Chrystusa znajdowali się w rozpaczliwej nędzy. Dlatego nie jest napisane, że poruszali się w ciemności, ale że siedzieli w ciemności. To ukazuje, że nie było już wiary ani nadziei na uwolnienie się od niej. Ponieważ nie było widać drogi (do wyjścia), siedzieli uwięzieni w ciemności. Tą ciemnością są bezbożność i zbłądzenie.
Po pojmaniu Jana, Jezus zaczyna wypełniać to, co głosił Jego prorok. Słowa Udał się do Galilei możemy odczytać jako poszedł do Kościoła, który leży nad morzem, ponieważ wystawiony jest na przekleństwa świata, jest nieustannie nękany sztormami prześladowań. Leży na terenach Zabulona i Neftalego, czyli jest wspólny zarówno dla Żydów jak i pogan. Ponieważ Zabulon znaczy mieszkanie mocy, apostołowie, którzy zostali wybrani z Judei, byli silni. Neftali oznacza ekspansję (walkę), ponieważ Kościół pogan rozprzestrzeni się po całym świecie.
Kiedy Jezus chodził nad morzem Galilejskim, ujrzał dwóch braci, Szymona zwanego Piotrem i jego brata Andrzeja, jak zarzucali sieci; byli bowiem rybakami
Pójdźcie za mną, a uczynię was rybakami ludzi
O tych rybakach mówi Pan już przez proroka Jeremiasza: „Poślę moich rybaków, by ich wyłowili” (Jr 16. 16). Ich zadaniem jest wyławianie ludzi z burzliwego morza, jakim jest świat, gdzie ludzie nie chodzą, ale są wciągani przez diabła w otchłań grzechu, gdzie pożerają się nawzajem, jak silniejsze ryby pożerają mniejsze. By wychodząc na suchy ląd mogli chodzić jako członki ciała Chrystusowego w Kościele. Zobaczmy, że to wyłowienie, czyli wyjście z wody sugeruje także chrzest. Dalej czytamy:
Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim
Tu musimy zająć się bardziej ich wolą niż majątkiem; bo wiele porzuca ten, kto niczego nie zatrzymuje dla siebie; wiele porzucił ten, kto razem z dobrami wyrzeka się także swoich pragnień. Ci, którzy poszli za Nim, porzucili tyle, ile tylko mogliby zapragnąć ci, którzy za nim nie poszli. Nasze dobra doczesne, nawet najmniejsze wystarczą panu, by kupić od Niego Królestwo Boże i życie wieczne. Szymona Piotra i Andrzeja kosztowało to sieć i łódź. Zacheusz zapłacił połowę majątku, drugą częścią musiał czterokrotnie zadośćuczynić za niesłusznie pobrany podatek. Wdowę kosztowało to dwie małe monety, innego kubek wody. Królestwo Boże kosztuje tyle, ile posiadasz.
A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba syna Zebedeusza i brata jego Jana, jak z ojcem swym naprawiali w łodzi swe sieci i powołał ich
Zauważmy, że Chrystus powołuje ich parami. Symbolizuje to dwa przykazania miłości, które są fundamentem Kościoła. Czytamy dalej, że Jakub z Janem naprawiali sieci. Świadczy to o ich ubóstwie, bo nie stać ich było na nowe, tylko musieli naprawiać stare. Trudno zinterpretować, dlaczego Piotr z Andrzejem zostali zastani przy zarzucaniu sieci, a Jakub z Janem przy ich naprawianiu. Może oznaczać to, że Piotr, który zarzucał sieci głosił Ewangelię, ale jej nie napisał; Jan zaś, który naprawiał sieci wykonywał dokładniejszą, wymagającą cierpliwości pracę, Ewangelię napisał.
A oni zostawili sieci i ojca poszli za Nim
Kto idzie za Chrystusem zostawia potrójnie: czyny cielesne, które symbolizuje sieć, dobra doczesne – łódź, oraz rodziców. W ten sposób opuścili łódź, by stać się sternikami Kościoła. Zostawili sieci by już nie zanosić ryb do miasta, ale ludzi do wiecznego Królestwa. Zostawili ojca, aby zostać duchowymi ojcami wszystkich. Opuszczając swoje rzemiosło i ojczyznę uczą nas, że jeśli chcemy naśladować Chrystusa nie możemy pozwolić, aby troska o sprawy życia ziemskiego i zwyczaje domu ojcowskiego powstrzymywały nas przed tym.
W sensie duchowym natomiast, morze symbolizuje nasz świat, ze względu na jego gorycz i sztormy. Galilea oznacza ruchliwość lub koło i jest symbolem przemijalności świata. Jezus zatem kroczył wzdłuż morza przez to, że przez swoje wcielenie przyszedł do nas, ale nie wchodzi do morza, bo nie przyjął grzesznego ciała, lecz podobne do niego ciało z dziewicy. Dwaj bracia oznaczają dwa narody stworzone przez Boga Ojca. Piotr oznacza wiedzący, Szymon – posłuszny. Reprezentuje on naród żydowski, który poznał Boga poprzez Prawo i któremu to Prawu był posłuszny. Andrzej, który znaczy męski lub piękny jest symbolem narodów pogańskich, które po poznaniu Boga wytrwali w wierze. Bóg powołał te narody, wysyłając w świat kaznodziejów mówiąc: Pójdźcie za mną, co znaczy: pozostawcie kłamcę i idźcie za Stwórcą. Z obydwu narodów powoła rybaków ludzi. Pozostawią oni łodzie, czyli cielesne pożądliwości oraz sieci, znaczy rządze światowe. W postaci Jakuba także widzimy naród żydowski, ponieważ przez poznanie Boga zwyciężył diabła. Jan reprezentuje pogan, ponieważ został odkupiony wyłącznie przez łaskę (Imię Jan wywodzi się od imienia Yohanan i znaczy „Jahwe jest łaskawy” lub „Bóg okazał łaskę”). Piotr i Andrzej, którzy zarzucają sieci symbolizują tych, którzy w młodym wieku z łodzi swego ciała zrzucają zmysłowe rządze i zostają powołani. Jakub i Jan, którzy naprawiają sieci, oznaczają tych, którzy po popełnionych grzechach przychodzą do Chrystusa i odzyskują to, co utracili.
Każdy wierzący poprzez posłuszeństwo Bogu staje się Szymonem. Piotrem, kiedy rozpoznaje swoje grzechy. Andrzejem, kiedy po męsku znosi trudy i przeciwności. Jakubem, kiedy przezwycięży swoje grzechy. Janem, kiedy wszystko przypisuje łasce Bożej.
Dlatego wspomina się powołanie czterech apostołów, ponieważ ma to oznaczać, że głosiciele Słowa Bożego są powołani ze wszystkich stron świata. Może to też wskazywać na czterech Ewangelistów. Pierwsi apostołowie są też uosobieniem czterech cnót kardynalnych. Mądrość odnosi się do Piotra ze względu na boską wiedzę. Sprawiedliwość do Andrzeja, ze względu na jego czyny wymagające męstwa. Męstwo zaś odnosi się do Jakuba, przez to, że pokonał diabła. Umiarkowanie do Jana ze względu na działanie w nim boskich cnót
Lekcje biblijne 
Dodaj komentarz